Ścięgno wołowe suszone dla psa
Włókniste i twarde. Chude, bez tłustego posmaku.
Naturalne gryzaki dla psa to suszone skóry, ścięgna, jelita i uszy oraz patyki z drzewa kawowego i oliwnego, bez sztucznych dodatków. Zajmują psa na długo i pozwalają mu zaspokoić potrzebę żucia na czymś, co nie jest Twoim butem. Szczeniakowi wybieraj miękkie skóry, na przykład królika, a psu, który gryzie mocno, twardsze ścięgna albo patyki.
Włókniste i twarde. Chude, bez tłustego posmaku.
Twardy kęs dla średniego i dużego psa. Łagodne białko.
Jeden składnik, żadnych mieszanek. Twarde i włókniste.
Miękki, więc podejdzie też małemu psu. Hipoalergiczny.
Skręcona rybia skóra. Średnio twarda, także dla małych.
Twardszy od typowych skór. Białko, którego pies nie zna.
Rzadka dziczyzna. Twarde, zajmuje psa na dłużej.
Chrupiące i twarde. Hipoalergiczne, rzadko spotykane.
Czysty mięsień, nie tłuszcz. Twardy kęs dla dużego psa.
Dziczyzna na długie żucie. Jedno źródło białka.
Krążek do chrupania. Ryba zamiast mięsa lądowego.
Chude i hipoalergiczne. Twarde, dla średnich i dużych.
Kruche kawałki o zapachu, który czuć przez opakowanie.
Twarde. Zajmuje psa, gdy potrzebujesz chwili ciszy.
Miękki gryzak dla psa, który dopiero zaczyna. Hipoalergiczny.
Zamiast kija z parku. Nie rozłupuje się na drzazgi.
Gryzak dobierasz do tego, jak mocno pies gryzie i jak jest duży. Zbyt miękki gryzak silny pies zje w minutę, a zbyt twardy może zniechęcić szczeniaka albo seniora. Wielkość ma być taka, żeby pies nie mógł połknąć gryzaka w całości.
| Twardość | Przykłady z oferty | Dla jakiego psa |
|---|---|---|
| Miękkie | skóra królika, uszy królika, żwacz | szczenięta, seniorzy, małe rasy |
| Średnie | skóry jelenia, sarny, dzika, jelita, skóra dorsza | większość dorosłych psów |
| Twarde | ścięgna, penis wołowy, patyki z drzewa kawowego i oliwnego | psy, które gryzą mocno i długo |
Szczeniakowi do gryzienia daj miękkie, naturalne gryzaki, na przykład suszoną skórę królika, uszy królika albo żwacz. Są na tyle delikatne, że nie obciążają mlecznych zębów, a jednocześnie dają szczeniakowi to, czego potrzebuje najbardziej: coś, co wolno gryźć.
Potrzeba gryzienia jest najsilniejsza w czasie wymiany zębów, mniej więcej od 3–4 do 6–7 miesiąca życia. Szczeniak gryzie wtedy wszystko, bo żucie przynosi ulgę swędzącym dziąsłom. Dobry gryzak przekierowuje tę energię z mebli, kabli i butów na coś bezpiecznego.
Przy gryzakach dla szczeniaka pamiętaj o kilku rzeczach:
Większość dorosłych psów może dostawać naturalny gryzak codziennie albo kilka razy w tygodniu, jeśli mieści się on w dziennej porcji jedzenia. Gryzaki ze skór i ścięgien są dość kaloryczne, a przysmaki powinny dawać najwyżej około 10% dziennej energii psa. W dni z dużym gryzakiem zmniejsz więc trochę porcję karmy. Więcej o tej zasadzie przeczytasz w przysmakach dla psa.
Długość gryzienia zależy od psa. Jednemu gryzak wystarczy na kilkanaście minut, innemu na godzinę. Dobrą praktyką jest zabranie gryzaka, gdy pies zaczyna się nim nudzić albo gdy zostaje z niego kawałek, który da się połknąć. Resztę możesz schować na następny raz.
Naturalne gryzaki są bezpieczne, jeśli są dobrze dobrane do psa i podajesz je z głową. Najwięcej problemów robią nie same gryzaki, tylko złe dopasowanie: za mały kawałek dla łapczywego psa albo za twardy dla szczeniaka czy seniora.
Kilka zasad, które warto znać:
Patyki z drzewa kawowego i oliwnego przy gryzieniu rozwarstwiają się na miękkie włókna zamiast ostrych drzazg, dlatego są bezpieczniejsze od zwykłych patyków z lasu.
Tak, regularne żucie mechanicznie ściera osad z zębów i ogranicza odkładanie się kamienia, zwłaszcza na zębach bocznych. Najlepiej działają gryzaki, przy których pies długo pracuje zębami, na przykład skóry i ścięgna. Gryzak nie zastąpi jednak mycia zębów ani przeglądu u weterynarza, gdy kamień już jest.
Może, jeśli pies zje go za dużo naraz albo dostanie nowy rodzaj, którego wcześniej nie znał. Nowy gryzak wprowadzaj stopniowo, zaczynając od mniejszego kawałka. Jeśli po gryzaku pies wymiotuje albo ma biegunkę dłużej niż dwa dni, zrób przerwę i skontaktuj się z weterynarzem.
Część tak, bo to suszone mięso i skóry. Najmocniej pachną gryzaki z ryb i podrobów, na przykład skóra dorsza czy żwacz. Słabiej pachną skóry jelenia czy dzika, a patyki z drzewa praktycznie nie pachną. Jeśli to dla Ciebie ważne, zacznij od nich.