Lagotto romagnolo

Autor: Kamil Nowak, Założyciel Hau Now

Lagotto romagnolo to średniej wielkości włoski pies wodny o kręconej sierści (41–48 cm w kłębie, 11–16 kg) i jedyna rasa uznana przez FCI za wyspecjalizowanego poszukiwacza trufli. Żyje 15–17 lat, prawie nie linieje i chętnie się uczy. Potrzebuje jednak codziennej pracy nosem i strzyżenia co 6–8 tygodni, więc pasuje do aktywnego domu, nie do roli psa kanapowego.

Skąd pochodzi lagotto romagnolo? Historia rasy

Lagotto romagnolo pochodzi z Romanii (Romagna) w północno-wschodnich Włoszech. Przez wieki aportował ptactwo wodne z bagien w delcie Padu, a gdy w XIX wieku bagna osuszono, przekwalifikował się na poszukiwacza trufli. Nazwa pochodzi z miejscowego dialektu, w którym „lagòt” oznacza psa wodnego.

Miłośnicy rasy wywodzą psy w tym typie nawet z czasów Etrusków. Pewne jest to, że przez stulecia lagotto pracował w wodzie: pływał, nurkował i przynosił ustrzeloną zwierzynę z rzek i jezior.

W XIX wieku nastąpiło masowe osuszanie bagien i terenów podmokłych. Tym samym spadło zapotrzebowanie na psy myśliwskie pracujące w takim środowisku. Grupa hodowców postanowiła jednak dołożyć wszelkich starań w celu uratowania lagotto romagnolo. Postawiono na ich wyjątkowy węch. To właśnie w tym okresie psy zaczęły być masowo wykorzystywane do poszukiwania trufli.

Chociaż psy w typie lagotto romagnolo występowały w północnych Włoszech od tysięcy lat, ich współczesna historia jest relatywnie krótka. Rasa w takiej formie, jaką znamy dzisiaj, została oficjalnie uznana przez FCI dopiero w 2005 roku (tymczasowo od 1995 roku).

Jak wygląda lagotto romagnolo? Opis rasy

Lagotto romagnolo to pies średniej wielkości o mocnej, harmonijnej sylwetce wpisanej w kwadrat. Wysokość w kłębie u samców waha się od 43 do 48 cm, u suk od 41 do 46 cm. Waga dorosłego psa mieści się w przedziale 13–16 kg, suki 11–14 kg.

Jakie umaszczenie i sierść ma lagotto romagnolo?

Lagotto romagnolo ma wełnistą, gęstą sierść skręconą w ciasne loki i umaszczenie w odcieniach bieli, brązu i pomarańczu: jednolite, łaciate z białym albo dereszowate. Kolor szczeniaka często zmienia się z wiekiem, więc dorosły pies może wyglądać inaczej niż w dniu odbioru z hodowli.

Na pierwszy rzut oka lagotto przypomina pudla. Podobieństwo nie jest przypadkowe, bo obie rasy wywodzą się z dawnych europejskich psów wodnych.

Zarówno włos okrywowy, jak i podszerstek lagotto są wodoodporne. Na głowie sierść jest nieco luźniejsza i tworzy wyraźną brodę oraz wąsy. Dopuszczalne we wzorcu umaszczenia to:

• brązowe z białym,
• pomarańczowe z białym,
• kremowobiałe,
• pomarańczowe,
• brązowe,
• dereszowate,
• brązowe podpalane,
• brązowe z białym podpalane.

Część psów ma też brązową lub ciemną maskę na pysku. Czarne umaszczenie i czarny nos nie występują we wzorcu, więc taki „lagotto” to sygnał, żeby dokładnie sprawdzić pochodzenie szczeniaka.

Ile waży szczeniak lagotto romagnolo? Wzrost miesiąc po miesiącu

Szczeniak lagotto romagnolo rośnie dynamicznie przez pierwszych 10–12 miesięcy życia. Poniższa tabela pokazuje orientacyjną wagę w kolejnych miesiącach. Są to wartości uśrednione dla rasy, a tempo wzrostu każdego psa może się nieznacznie różnić. Wszelkie wątpliwości co do prawidłowego rozwoju szczeniaka warto skonsultować z weterynarzem.

W okresie szczenięcym lagotto powinno otrzymywać karmę dla szczeniaka dostosowaną do jego aktualnej masy ciała i tempa wzrostu. Zbyt kaloryczna dieta w tym etapie może prowadzić do nadwagi i problemów ze stawami.

Jaki charakter ma lagotto romagnolo?

Lagotto romagnolo to pies energiczny, ale o stabilnym temperamencie. Bywa dosyć uparty, jednak jego szkolenie zazwyczaj nie sprawia szczególnych problemów, wszystko za sprawą dużej motywacji do pracy z człowiekiem.

Lagotto to pies niezwykle towarzyski. Nie lubi być wykluczony z życia domowego. Ze swoją rodziną chętnie podróżuje i bierze udział we wszystkich domowych czynnościach. Jest niezwykle energiczny, uwielbia się bawić, ćwiczyć i wykonywać sztuczki. Od wczesnego szczenięctwa warto kłaść nacisk na naukę odpoczywania. Pomoże to uniknąć nadmiernego pobudzenia i niszczenia wyposażenia mieszkania.

W stosunku do innych zwierząt lagotto jest niezwykle wyrozumiały i zazwyczaj nastawiony pozytywnie. Jego instynkt łowiecki został w dużej mierze zredukowany na drodze selekcji hodowlanej. Większość przedstawicieli tej rasy świetnie dogaduje się zarówno z innymi psami, jak i z kotami. Tak jak w przypadku każdego innego zwierzaka bardzo istotna jest prawidłowa socjalizacja.

Jak pielęgnować lagotto romagnolo?

Lagotto romagnolo wymaga strzyżenia co 6–8 tygodni, rozczesywania loków co kilka dni i przeglądu uszu oraz łap po każdym spacerze w wysokiej trawie. Strzyc można u groomera albo samodzielnie, po przeszkoleniu. Zaniedbana sierść filcuje się przy skórze, a to boli i sprzyja podrażnieniom.

Po letnich spacerach warto dokładnie sprawdzić uszy i łapy lagotto romagnolo. Rasa ma wyjątkowe skłonności do „łapania” kłosów, które mogą wnikać głęboko w tkankę i powodować poważne uszkodzenia. Uszy lagotto wymagają regularnej kontroli i czyszczenia, ponieważ ich budowa sprzyja gromadzeniu wilgoci i zanieczyszczeń. Do pielęgnacji uszu i oczu warto sięgnąć po dedykowane preparaty do pielęgnacji oczu i uszu.

Łapy lagotto, szczególnie po zimowych spacerach, warto regularnie nawilżać i chronić. Pomocne są tu produkty z kategorii pielęgnacja łap. Kąpiele najlepiej przeprowadzać przy użyciu łagodnego szamponu i odżywki dopasowanych do kręconej sierści.

Jak żywić lagotto romagnolo?

Lagotto romagnolo to pies o umiarkowanym zapotrzebowaniu energetycznym, jednak jego aktywność sprawia, że dieta musi być zbilansowana i bogata w dobrej jakości białko. Podstawą żywienia powinna być karma dla psa z czytelnym, krótkim składem, w którym mięso zajmuje pierwsze miejsce na liście składników.

Dobrym urozmaiceniem miski jest mokra karma dla psa o prostym, mięsnym składzie. Pomaga w nawodnieniu organizmu i stanowi smaczne uzupełnienie suchej karmy.

W treningu i nagradzaniu najlepiej sprawdzają się naturalne przysmaki dla psa o prostym składzie. Lagotto uwielbia pracować dla jedzenia, co czyni smakołyki doskonałym narzędziem szkoleniowym. Warto wybierać produkty o małych rozmiarach, by łatwo kontrolować kaloryczność diety podczas długich sesji treningowych.

Na co choruje lagotto romagnolo? Najczęstsze problemy zdrowotne

Lagotto romagnolo to rasa długowieczna, ale z kilkoma chorobami typowymi dla siebie: dysplazją stawów biodrowych, łagodną młodzieńczą padaczką rodzinną (BFJE) i chorobą spichrzeniową lagotto (LSD), która uszkadza układ nerwowy. Na BFJE i LSD istnieją testy genetyczne, więc dobra hodowla pokazuje wyniki obojga rodziców.

Poniższe informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem weterynarii. Przy jakichkolwiek objawach chorobowych skonsultuj się ze specjalistą.

Dysplazja stawów biodrowych i łokciowych pojawia się w rasie rzadziej niż u dużych psów, ale odpowiedzialne hodowle prześwietlają rodziców. Młodzieńcza padaczka zwykle pojawia się u szczeniąt w wieku kilku tygodni i często ustępuje samoistnie przed ukończeniem kilku miesięcy, a choroba spichrzeniowa daje objawy później, najczęściej jako chwiejny chód i zaburzenia koordynacji.

Lagotto bywa podatne na infekcje uszu, szczególnie przy nieregularnej pielęgnacji. Kręcona sierść może też tworzyć filc, który utrudnia cyrkulację powietrza i sprzyja podrażnieniom skóry. Regularna pielęgnacja i kontrola u groomera znacząco ograniczają to ryzyko.

Czy lagotto romagnolo to pies na trufle?

Lagotto romagnolo to jedyna rasa, którą wzorzec FCI opisuje jako wyspecjalizowanego poszukiwacza trufli. Ma świetny węch, pracuje blisko człowieka i nie goni zwierzyny, więc nie odciąga go zapach saren. We Włoszech wciąż szuka trufli zawodowo, w Polsce zwykle realizuje się w noseworku i tropieniu sportowym.

Większość gatunków trufli rosnących dziko w Polsce jest objęta ochroną, więc ich zbiór w lesie wymaga zezwolenia. Psa można jednak uczyć szukania zapachu trufli na olejku albo na plantacji, a nosework daje mu tę samą satysfakcję z pracy nosem.

Bez odpowiedniej dawki ruchu i stymulacji umysłowej lagotto romagnolo samo w domu może intensywnie niszczyć jego wyposażenie. Minimum to dwa aktywne spacery dziennie uzupełnione ćwiczeniami węchowymi lub sesjami szkoleniowymi. Mata do lizania czy zabawki węchowe to dobry sposób na wyciszenie psa w domu po intensywnym spacerze.

Lagotto chętnie uczy się nowych komend i sztuczek. Krótkie, zróżnicowane sesje treningowe z nagrodą w postaci smakołyków dają najlepsze efekty. Monotonia szybko nudzi tego psa, dlatego warto regularnie wprowadzać nowe wyzwania.

Ile kosztuje lagotto romagnolo i co wchodzi w koszty utrzymania?

5000–8000 zł to typowy przedział cenowy szczeniaka lagotto romagnolo z rodowodem FCI w Polsce. Ostateczna cena zależy od renomy hodowli, utytułowania rodziców i dostępności miotów. Niższe ceny, szczególnie poniżej 3000 zł, powinny wzbudzić czujność i skłonić do dokładnej weryfikacji hodowcy.

Koszty utrzymania lagotto nie są szczególnie wygórowane. Poza karmą, opieką weterynaryjną i środkami przeciwpasożytniczymi warto uwzględnić wizyty u groomera. Regularne strzyżenie co 6–8 tygodni to wydatek rzędu 100–200 zł, zależnie od lokalizacji i stopnia skołtunienia sierści. W sezonie wiosenno-letnim konieczna jest skuteczna ochrona przed kleszczami, ponieważ lagotto spędza dużo czasu w terenie.

Jak wybrać hodowlę lagotto romagnolo?

W Polsce funkcjonuje kilkanaście hodowli psów rasy lagotto romagnolo zarejestrowanych w Związku Kynologicznym w Polsce. W ostatnich latach popularność rasy wzrosła, co wpłynęło na dynamiczny rozwój pseudohodowli. Jeżeli chcesz mieć pewność, że kupujesz pieska faktycznie rasowego, koniecznie sprawdź, czy wybrana hodowla jest wpisana do rejestru ZKwP lub należy do FCI.

Wiarygodny hodowca umożliwia wizytę przed odbiorem szczeniaka, pokazuje rodziców i udostępnia dokumentację zdrowotną. Pyta też o warunki, w jakich szczeniak będzie mieszkał. To dobry znak, świadczący o odpowiedzialnym podejściu. Warto pamiętać, że umaszczenie lagotto romagnolo zmienia się z wiekiem, dlatego uczciwy hodowca nie gwarantuje ostatecznego koloru sierści dorosłego psa.

Jakie wady i zalety ma lagotto romagnolo?

Największe zalety lagotto romagnolo to długie życie, brak linienia, chęć do nauki i łagodność wobec ludzi i zwierząt. Największe wady to duża potrzeba pracy węchowej, regularne strzyżenie, skłonność do kopania i niszczenia z nudów oraz kilka chorób genetycznych, które trzeba sprawdzić u rodziców.

Zalety:

• żyje 15–17 lat,
• praktycznie nie linieje,
• chętnie się uczy i szybko łapie nowe zadania,
• zwykle dobrze dogaduje się z innymi psami i kotami,
• średni rozmiar: mieści się w mieszkaniu i w samochodzie.

Wady:

• potrzebuje codziennej pracy nosem, sam spacer nie wystarczy,
• strzyżenie co 6–8 tygodni i przeglądy uszu oraz łap,
• znudzony kopie, gryzie i niszczy,
• bywa uparty, gdy trening robi się monotonny,
• choroby genetyczne (BFJE, LSD), które wymagają testów u rodziców.

Czy lagotto romagnolo to pies dla każdego?

Nierzadko można spotkać się z opinią, że lagotto jest psem dla każdego. W ostatnich latach na tę rasę często decydują się rodziny z dziećmi, przyciągnięte sympatycznym usposobieniem i wyjątkową inteligencją tego psa. Mimo wszystko warto pamiętać, że lagotto zostało ukształtowane do roli psa pracującego. Zredukowane do roli maskotki może stać się trudne do opanowania.

Lagotto romagnolo sam w domu

Większość lagotów doskonale odnajduje się w roli psa towarzyszącego. Zdecydowanie warto jednak wykorzystać ich naturalne predyspozycje. Nosework, tropienie sportowe i ćwiczenia węchowe są wręcz stworzone dla tej rasy. Regularny wysiłek intelektualny to klucz do dobrego samopoczucia tego psiaka. Bez niego lagotto samo w domu może intensywnie niszczyć wyposażenie mieszkania.

Lagotto dobrze sprawdza się w mieszkaniu, pod warunkiem że codziennie wychodzi na aktywne spacery. Nie jest psem balkonowym ani ogrodowym, który zadowoli się bieganiem po działce. Potrzebuje kontaktu z człowiekiem i zadań do wykonania.

Najczęstsze pytania o lagotto romagnolo

Kamil Nowak

Założyciel Hau Now

Kamil Nowak, założyciel Hau Now. Markę stworzył po stracie swojego psa, samojeda Yetiego, z myślą o opiekunach szukających naprawdę jakościowego żywienia dla psa. Na co dzień pracuje z karmami komponowanymi z dietetykami zwierzęcymi i od lat zgłębia temat psiej diety oraz codziennego życia z psem. Na blogu Hau Now dzieli się praktyczną wiedzą o żywieniu, zdrowiu i opiece nad psem.

Zobacz wszystkie artykuły autora